HISTORIA DOGOTERAPII W POLSCE


W Polsce historia dogoterapii rozpoczyna się w 1987 roku, kiedy to przygotowująca do filmu "Widzę" Maria Czerwińska zauważa jak wspaniale reagują niewidome dzieci na widziane przez nie dotykiem zwierzęta. Czworołapni aktorzy stają się częstymi goœćmi Zakładu dla Niewidomych w Laskach potem Instytutu Głuchoniemych, Domu Pomocy Społecznej itd. Coraz więcej ludzi zauważa dobroczynny wpływ terapeutów czy wręcz "„futrzanych lekarzy" (jak te wspaniałe psy nazwali dziennikarze) i rewelacje o ich osięgnięciach trafiają do prasy.

W 1996 roku na konferencji prasowej zorganizowanej z okazji Targów Zoologicznych i Œwiatowego Dnia Zwierząt, Maria Czerwińska wygłasza referat pt. „Dogoterapia" o swoich 9-o letnich doœwiadczeniach w woluntarystycznej pracy z osobami niepełnosprawnymi, które odwiedzała w tym czasie wraz ze swoimi psami. Prasa podchwytuje nowy termin dogoterapia i wkrótce ukazuje się wiele artykułów na ten temat. Wokół Marii Czerwińskiej skupia się coraz więcej osób chcących „"użyczyć" swoich psów by wspomóc innych potrzebujących.

W 1998 roku zostaje formalnie zarejestrowana Fundacja PrzyjaŸni Ludzi i Zwierząt CZE-NE-KA, której celem statutowym stała się nowopowstała w Polsce DOGOTERAPIA. W 2000 r. za swoją dogoterapeutyczną pracę na rzecz dzieci zostaje pasowana przez Międzynarodową Kapitułę Orderu Uœmiechu na Kawalera Orderu Uœmiechu.

Termin „Dogoterapia" i metoda oraz sposób jej stosowania zaczyna być zauważany i za granicą kraju.

Fundacja CZE-NE-KA jest jej ambasadorem. W 2001 roku CZE-NE-KA jest zaproszona do członkowstwa w tworzącej się ADE-u (Assistance Dogs Europe) i weszła w skład komisji Funding and Public Relations. W rok póŸniej w 2002 roku zostaje zaproszona do udziału w Pet Night – tygodniowej promocji osiągnięć organizacji europejskich w stosowaniu psów do szeroko rozumianej pomocy na rzecz osób potrzebujących (psy dla niewidomych, głuchoniemych, psy asystujące, na wózkach a także psy poszukiwawcze czy ratownicze) Samojedka B’LADY Aranda i Alaskan Malamute ANOUK reprezentują Polskę jako psy terapeutyczne na spotkaniach w Parlamencie Europejskim i z Księciem Belgii.

Zainteresowanie prasy, liczne wywiady i prezentacje prowadzonych zajęć w TV i radiu rozpropagowały metodę i zainspirowały wiele osób w całym kraju by spróbować zrobić cośœ dobrego na swoim terenie, wkrótce zaczęły powstawać nowe organizacje (05.09.2003 r., Fundacja "Ama Canem", 2003 r. Fundacja Pomocy Terapeutycznej Cane Pro Humano, w 2006 Fundacja „Pies dla Stasia"), które dalej rozpropagowały dogoterapię i jej dobroczynny wpływ na osoby niepełnosprawne.

W 2003 roku Fundacja CZE-NE-KA zorganizowała I w Polsce Międzynarodową Konferencję Naukową - "Dogoterapia a realia dnia dzisiejszego" w której udział wzięło aż 7 krajów. Na konferencji spotkali się też prawie wszyscy zainteresowani dogoterapią w Polsce (138 uczestników konferencji z całej Polski). Największym jednak sukcesem tej konferencji było poznanie się osobiste śœrodowiska i zainicjowanie powstania Polskiego Związku Dogoterapii (formalnie zarejestrowanego 21 stycznia 2005 r).

Obecnie Fundacja CZE-NE-KA jest nadal jedyną Polską organizacją, która jest pełnym członkiem ADE-u, a jej programy dogoterapii zyskują uznanie w całej Europie.

Maria Czerwińska